18 Nisan 2016 Pazartesi

Gülümseyin..

Adımlarınızı evden dışarı attığınız andan itibaren birbirinden farklı onlarca insan görüyorsunuz. Şimdi sizden bir şey isteyeceğim, durun ve gözlerinizi kapatın, sadece düşünün. A noktasından B noktasına giderken o kısacık sürede farkında olmadan bir çok şey yaşıyorsunuz. Yanlışlıkla çarptığınız sonrasında özür dilediğiniz insanları düşünün veya ufak çaplı yardımlaştıklarınızı. Yaşlı teyzeleri ve dedeleri düşünün, sevimli ve huysuzlarını. Mutlu insanları düşünün; birde yorgun, bitkin ve mutsuzları. Sokakta binlerce insan var ve hepsinin yaşantısı, sıkıntısı, derdi farklı.
Bu olayı ele alıyorum çünkü gözlemlerim bu konuda bir şeyler yazmam gerektiğini hissettirdi. Tahammülün sınıra dayandığı bir şehirde yaşamak eminim hepinizi yoruyor ve haliyle en ufak bir hatayı kabul edemeyebiliyorsunuz. Yeşil yandığı saniyede ayağını gaza götürmeyen sürücü, yürürken yanlışlıkla omzunuza çarpan biri veya yetişmeniz gereken bir yerler varken önünüzde sallana sallana yürüyen insanlar gibi örneklerini çoğaltabileceğimiz durumlar sinirlerinizi anında bozabiliyor. Her hali zor olan bu şehirde sizlere asla Pollyanna'cılık oynayın demiyorum. Ama biraz daha anlayışlı olabilirsiniz. Herkes bu hayatın içinde yaşam için uğraşmakta. Lütfen çevrenizdeki insanlara daha hassas davranın çünkü o insanlar sizin bilmediğiniz ciddi savaşlar veriyor olabilir. Kaşlarınızı çatarak bakmayın gökyüzüne, gülümseyin belki o tebessüme ihtiyacı olanlar vardır. Ve şunu asla unutmayın en büyük dertler sizin değil…

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder